تعداد بازديد :  
تاريخ : یکشنبه سیزدهم مهر 1393

 

یک کارشناس اقتصادی با اشاره به اینکه در حال حاضر مصرف‌گرایی به شکل تجمل‌گرایی در تلویزیون رواج می‌یابد، گفت: با این شرایط چگونه می‌توان فرهنگ داخلی را ترویج داد و یا آوارگی کشاورزان را بیان کرد.

 



ادامه مطلب...
ارسال توسط kafanpoosh
تعداد بازديد :  
تاريخ : یکشنبه سیزدهم مهر 1393
سازنده عروسک‌های خانه مادربزرگه و زی‌زی ‌گو‌لو از عدم به کارگیری افراد شاخص و هنرمند در پروژه «دارا و سارا» خبر داد و گفت:‌ نمایش عروسکی، یکی از ابزارهای تبلیغ عروسک‌های «دارا و سارا» است که باید مورد توجه قرار گیرد.

 



ادامه مطلب...
ارسال توسط kafanpoosh
تعداد بازديد :  
تاريخ : یکشنبه سیزدهم مهر 1393
به بهانه موفقیت "شکرستان" در بازار نوشت‌ابزار؛
احتمالا شنیده اید که شکرستان هم به روی جلد دفاتر مشق و کیف و جامدادی ها آمده تا با سابقه خوش نمک شخصیت های کارتونی خود حسابی بفروشد!
گروه فرهنگی کفن پوشان ولایت -  نمی دانم یک دفعه چه شد که موج بزرگی از تولید نوشت ابزارهای ایرانی سراسر کشور را فرا گرفت. طراحی تعداد زیادی دفتر، دفترچه، خط کش، کیف و جامدادی با طرح های ایرانی - اسلامی طی چند ماه اخیر و رونمایی از اولین نسل این محصولات وطنی، اتفاقی بود که گر چه خیلی دیر رخ داد اما باید آن را به فال نیک گرفت.

 

سال قبل بود که چند مدل لوازم التحریر ایرانی به دانش آموزان کشور معرفی شد و اهالی فرهنگ از آن به عنوان یک ابتکار قابل تقدیر یاد کردند و بالاخره هفته قبل در حوزه هنری از نوشت افزارهای "روشنا" رونمایی شد. شهید احمدی روشن، شهید تهرانی مقدم، شهید بابایی، جهان چهلوان تختی، خونه مادربزرگه، مختارنامه، میرزا کوچک خان جنگلی، قصه های مجید و ده‌ها طرح گرافیکی دیگر با موضوعات متنوع  از مجموعه  روشنا یکی پس از دیگری معرفی شدند و مورد تشویق قرار گرفتند.  

 



گرچه برخی تصاویر انتخابی برای این لوازم التحریر  مناسب کودکان و نوجوانان به نظر نمی رسید و احتمال می رود فروش این ابزار درسی با اقبال چندانی روبرو نشود؛ اما همین که چند جوان مبتکر ایرانی برای اولین بار شهامت به خرج دادند و پایشان را برای رقابت با طرح های غربی مثل "مرد عنکبوتی" یا "بن تن" به میدان گذاشتند،  یعنی شروع یک پروژه بزرگ ملی که باید هر چه بیشتر بر روی آن تمرکز و البته هزینه کرد. 

 

روشنا بهانه‌ای بود تا اتفاق خوب دیگری هم رخ دهد. اتفاقی که نشان می دهد ورود ملی به بحث نوشت ابزارهای مورد نیاز کودکان و نوجوانان جدی گرفته شده و خیلی زود وارد مرحله درآمد زایی شده است. 

 

"شکرستان" را که می شناسید؟ یک انیمشین کاملا ایرانی که چند سالی است حسابی برای خودش طرفدار پیدا کرده و در این مدت با زبان طنز کودکان و نوجونان زیادی را با داستان های کهن ایرانی و رسم و رسوم گذشتگان آشنا کرده است. پس احتمالا شنیده اید که شکرستان هم به روی جلد دفاتر مشق و کیف و جامدادی ها آمده تا با سابقه خوش نمک شخصیت های کارتونی خود حسابی بفروشد!

 

شکرستان یک پویانمایی تلویزیونی است که توسط یک شرکت ایرانی تولید شده و تا به اکنون بیش از 100 قسمت آن تولید و از برنامه کودک و نوجوان شبکه ۲ سیمای ایران پخش شده است. این مجموعه با روش «کات اوت» یا بریده مقوا ساخته شده و استقبال زیادی از آن شده‌است. قسمت‌هایی از این مجموعه در جشنواره‌های خارجی از جمله جشنواره چانگوی چین، جشنواره جیفونی ایتالیا و جشنواره فیلم کودک هند نمایش یافت و مورد تقدیر قرار گرفت.

 

طبق اعلام عوامل و دست‌اندرکاران طراحی و توزیع " لوازم التحریر شکرستان" تا کنون و تنها در عرض چهار  روز بیش از نیمی از محصولات این مجموعه به فروش رسیده و از روز گذشته تولیدکنندگان وارد مرحله دوم توزیع اقلام درسی این برنامه کارتونی شده اند.

 

البته بماند که مثل همیشه عده ای می‌خواهند چوب لای چرخ چنین ابتکاراتی بگذارند. مثلا شهر کتاب مرکزی طبق سنوات گذشته به برپایی جشنواره‌ نوشت‌افزار پرداخته و متأسفانه فقط برند های غربی و پر زرق برق پیشین را برای فروش در معرض دید عموم گذاشته و هیچ خبری از نمونه های ایرانی نیست.

 

با تمام این اوصاف تصور این که چند کاراکتر دو بعدی ایرانی توان رقابت با بن تن، عروسک های باربی و اسپایدر من را داشته باشد، تا قبل از شندین خبر فروش خیره کننده "شکرستان" بسیار سخت بود اما امروز متوجه شدیم گرچه برای ساخت و خلق کاراکتر های محبوب کودکان امکانات آنچنانی نداریم اما ذوق و سلیقه در ساخت یک برنامه کودک ساده هم می تواند هر قشری را مجذوب هنر ایرانی کند. 


نمونه دیگر این امر مجموعه عروسکی کلاه قرمزی است که جزو پر بیننده ترین برنامه های تلویزیونی بوده و در این چند سال همیشه با اقبال مخاطب روبرو شده است. شاید بد نباشد در مرحله بعدی و برای تدام رشد و توسعه نوشت ابزارهای ملی مسئولان مربوطه به سراغ این عروسک ها بروند و به زودی شاهد ظهور لوازم التحریر کلاه قرمزی، فامیل دور، ببعی و دیگر عروسک های این مجموعه باشیم. 

*سخن آخر
گرچه به گفته برخی فروشنگان لوازم التحریر، اطلاع رسانی مسئولان برای فروش این محصولات نسبتا ضعیف است و خیلی از آنها نمی دانند که از چه طریقی باید نسبت به خرید این محصولات اقدام کنند و بیشتر طرح های روی جلد این دفاتر و کیف ها برای کودکان ایرانی آشنا نیستند و باید زمان زیادی برای شناساندن آنها به کودکان صرف شود؛ اما امیدواریم سال های تحصیلی بچه های امروز به جای باربی و بت من و لاک پشت های نینجا با ننه قمر، کوشا و جیگر سپری شود.



ارسال توسط kafanpoosh
تعداد بازديد :  
تاريخ : یکشنبه سیزدهم مهر 1393
«پو» (pou) یک بازی برای گوشی و تبلت با سیستم عامل های اندروید و آی او اس و غیره است که طراحی و فرایند آسانی دارد. وقتی این بازی و بازی های مشابهش را نصب می کنی، با موجودی مواجه می شوی که رنگش قهوه ای است و چشم های بزرگی دارد. روی صفحه ی گوشی ات ایستاده و با آن چشم های درشت نگاهت می کند و منتظر است تا پدر و مادرش را پیدا کند. زهرا مهاجری: وسط جلسه نشسته است و تند و تند از حرف های رییس نت برمی دارد تا چیزی از قلم نیفتد. یکهو صدای آشنایی از گوشی بلند می شود که نشان می دهد بچه از خواب بیدار شده. وقتی این بچه از خواب بیدار می شود خودش را کثیف کرده و طبیعتا گرسنه است. زمان در اینجا حیاتی ست. باید هر چه زودتر به «پو» برسی تا وضعش خراب تر از این که هست نشود. کار را رها می کند و دو سه دقیقه ای به رتق و فتق امور این بچه ی مجازی می پردازد و دوباره برمی گردد سرکار! «پو» (pou)خطری که این روزهادرکمین دختران و زنان جوان است +عکس وقتی که مادر یا پدرش شدی، دیگر همه ی مسئولیتش بر گردن توست. باید سر وقت به او غذا بدهی، سر وقت با او بازی کنی، بخوابانی اش، تمیزش کنی و ... وقتی هم که مرحله ات بالا رفت، با جمع آوری سکه می توانی برایش خرید کنی و توقعاتش را برآورده کنی و خلاصه هر کاری که می شود برای یک بچه انجام داد! شاید کسی نداند روزی که «پل سالامه» این بازی ساده را طراحی کرد، چه مخاطبینی برایش در نظر گرفت و جامعه ی هدفش چه کسانی بودند اما امروز می بینیم که محبوبیت این موجود کوچک و عجیب، مرز سنی و جنسیتی را شکانده و هر کس با هر تحصیلات و سن و جنسیتی، یک بچه قهوه ایِ نیازمند به رسیدگی و توجه توی گوشی یا تبلتش دارد و در برابر او احساس مسئولیت می کند. یک عاشقانه مثلا آرام! می گوید: «من اگر این ترم مشروط شدم تقصیر پسرمه!» منظورش از «پسرم»، پو است. می گوید که «پو» یش چاق و تپلی است که به تازگی برایش یک کت و شلوار خریده و یک سبیل کلفت! می گوید :«مردی شده برای خودش!» «پو» (pou)خطری که این روزهادرکمین دختران و زنان جوان است +عکس در دنیایی که تکنولوژی بازی های رایانه ای هر روز پیشرفته تر و پیچیده تر می شود و با قدرت هر چه تمام تر، محصولات را با گرافیک بالا و داستان های جذاب و رنگ و لعاب فراوان به مخاطبین خود عرضه می کند، گل کردن بازی های آرام و بی دغدغه، کمی عجیب و قابل تامل به نظر می رسد. این بازی ها با یک برنامه ریزی دقیق و استفاده از علوم روانشناسی و جامعه شناسی، روی احساسات فرد انگشت می گذارند و از خاصیت وابستگی انسان به موجودات اطرافش استفاده می کنند. خیلی آرام و ظریف وابسته ات می کنند بطوریکه حتی اگر بخواهی هم دیگر نمی توانی ازشان دست بکشی. کارشناسان معتقند که بازی های رایانه ای در دنیای امروز نوعی رسانه نوین هستند. خاصیت رسانه این است که مطلب، موضوع یا مفهومی را برای مخاطب تبیین کند. این رسانه های نوین، علاوه بر تاثیرگذاری و فرستادن و دریافت پیام از سوی مخاطب، وظیفه ی بزرگ دیگری هم دارند. این وظیفه، تلاش برای ماندگاری است. هر چه یک رسانه ماندگارتر باشد و بتواند مخاطب را مدت زمان بیشتری از آن خود کند، موفق تر است. این بازی های آرامِ عاشقانه، که با تکیه بر احساسات و وابستگی انسانها به موجوداتی که دوستشان دارند طراحی و ساخته شده، به این هدف دست یافته اند و چنان در لایه های زندگی فرد وارد شده اند، که بعد از مدتی خود فرد هم متعجب می شود که چطور شد که موجود صفر و یکی بی جان، توانسته بخش عمده ای از احساسات یک انسان را به خودش معطوف کند. واقعی شدن «پو» و راه یافتن او به زندگی و احساساتمان نشان می دهد که هدف گذاری و برنامه ریزی طراح و سازنده، بسیار دقیق و موفق بوده است. موارد زیر، کامنت های مخاطبین این بازی و ابراز احساسات آنها نسبت به این موجود ناشناخته است: پوی من دختره! الان دوازده مرحله ست که دارمش و براش یه چیزایی خریده م. رنگش هم نارنجیه و البته خیلی شکمو! تحمل ندارم؛ پس کی بزرگ می شه? «پو» (pou)خطری که این روزهادرکمین دختران و زنان جوان است +عکس بچه من 98 سالشه. داره می ترکه از بس چاق شده. به خدا از کار و زندگی منو انداخته. من برای پو اسم گذاشتم. اسمشو گذاشتم پژمان که با بقیه فرق کنه. کی می دونه پو چطوری می تونه ازدواج کنه؟ دلم می خواد بچه مو توی لباس دامادی ببینم! وقتی سیر شده و می خوام بهش غذا بدم و اون می گه:«نه» دلم می خواد بپرم توی تبلت بغلش کنم! من خودم یه پسر دارم برای همین پوی دختر انتخاب کردم. دخترا بابایی هستن آخه. پوی من هم خودشو برام لوس می کنه و منم نازشو می خرم. عکسش را می گیرند و در فضای مجازی منتشر می کنند، هم و غمشان خریدن لباس و عینک و کلاه و سایر لوازم برایش است، تلاش می کنند بزرگش کنند و بهترین چیزها را بدهند بخورد، به هم که می رسند از سن و سال فرزندخوانده مجازیشان می گویند و اتفاق هایی که برایش افتاده... این ابراز احساسات نسبت به چیزی که جان و هویت ندارد و معلوم نیست از کجا پیدایش شده، واقعا عجیب به نظر می رسد. «پو» (pou)خطری که این روزهادرکمین دختران و زنان جوان است +عکس خطر! «پو» در کمین شماست! کفرش درآمده! از دست همسرش حرص می خورد که مرتب سرش توی گوشی است و دارد قربان صدقه ی «پو»ی نوجوانشان می رود. همسرش هر اتفاقی که برای پو می افتد و هر چیز جدیدی که برای پو می خرد را می آید با آب و تاب برای او تعریف می کند و همه ی فکر و ذکرش شده بزرگ کردن این فرزندخوانده! خودشان یک دختر پنج شش ساله دارند؛ با این حال این مادر جوان، دلش یک بچه ی کوچک دیگر هم خواسته و به هر دوی این ها رسیدگی می کند. مرد جوان می گوید:«گاهی «پو» به دخترک خودمان ترجیح داده می شود. وقتی «پو» چشمهایش دو دو می زند، همسرم با احساس مسئولیت وصف ناپذیری می دود و غذایش را مهیا می کند و اگر پول در حسابش نباشد، آن قدر بازی می کند تا پول گیر بیاورد و بتواند بچه ی صفر و یکی اش را سیر کند و تا این بچه آرام نگیرد و نخوابد، همسر هم آرام نمی گیرد. گاهی ساعت ها غرق شدن در مسائل «پو»ی کوچک، وقت رسیدگی به کارهای دیگر را می گیرد و حتی دلزدگی نسبت به کارهای دیگر ایجاد می کند.» اگر در قدیم بیشتر نسبت به تاثیر بازی های رایانه ای بر کودکان و نوجوانان نگران می شدیم، امروز این خطر گسترده تر شده و ابعاد وسیعی پیدا کرده است.اگر در قدیم برخی بازی های رایانه ای باعث رواج مفاهیم ضدمعنوی و خشونت می شد، امروز باید از بازی های آرامی که به ظاهر هیچ کدام از آسیب های بازی های اکشن و خشن را ندارند هم ترسید. بازی های آرامی که فرد را (در هر گروه سنی و تحصیلی و در هر جایگاه اجتماعی) تحت تاثیر قرار می دهد و از دنیای پیرامون خود جدا می اندازد و خطرشان کمتر از بازی های خشونت آمیز و تاثیرگذار اکشن نیست. رحیمی، کارشناس روانشناسی رد مورد تاثیر این گونه بازی ها در زندگی انسان می گوید: «یکی از بزرگترین آسیب های این بازی ها این است که افراد گذشت زمان را به هیچ وجه احساس نمی‌کنند و وقتی به خود می‌آیند که ساعت‌های زیادی از وقتشان صرف این بازی‌ها شده‌است. علاوه بر آن طبق تحقیقات، افرادی که وابسته به این بازی ها می شوند، درونگرا شده و در جامعه منزوی می شوند و رفته رفته در برقراری ارتباط اجتماعی کم تمایل و یا ناتوان می گردند. این روانشناس خطر خیالپردازی و دور شدن از دنیای حقیقی را مهم و غیرقابل انکار می داند و می گوید: «وقتی بچه ی مجازی اجز نیازهای مادی توقعی از پدر و مادرش ندارد و با اندکی غذا و کمی بازی می توانی راضی نگهش داری، ناخودآگاه این تفکر و این ذهنیت در زندگی عادی برای انسان نهادینه می شود. تحملش در برابر خواسته های دیگر را از دست می دهد و توجهی به نیازهای معنوی اطرافیان علی الخصوص فرزند را از دست می دهد.» رحیمی معتقد است پیشرفت تکنولوژی سبب دور شدن اعضای خانواده از یکدیگر می‌شود. به طوری که هر یک از افرادخانواده به خاطر مشغول بودن به تماشای تلویزیون یا درگیر بودن با رایانه و اینترنت و بازی‌های رایانه‌ای، کمتر وقت می‌کنند با یکدیگر بنشینند و صحبت کنند و این خود باعث سرد شدن روابط بین والدین و فرزندان شده‌است، به گونه‌ای که آنان کمتر حوصله یکدیگر را دارند. به هر صورت شمشیر دولبه ی تکنولوژی هر روز یک وجه و یک بعد از زندگی انسان را هدف قرار می دهد و با رسوخ به تمامی ابعاد زندگی انسان، قدرتش را به رخ می کشد. قدرتی که مخاطبان را منفعل کرده و آنها را در جریانی قرار داده که نتیجه ای جز قدرتمندتر شدن این رسانه های نوین ندارد. باید مراقب باشیم چرا که «پو» همین موجود کوچک دوست داشتنی با آن نگاه مظلوم و لبخند شاد، در کمین ماست! «پو» (pou)خطری که این روزهادرکمین دختران و زنان جوان است +عکس



ارسال توسط kafanpoosh